🏛️ மதுரைப் பயணம்: அப்பாவிடம் கற்ற நேர்மையும் தமிழ் மீதான பற்றும்!

எட்டாம் வகுப்பு படித்துக்கொண்டிருந்த அந்த வயதில், எம்.ஏ. தமிழ் படித்து வந்த என் அப்பாவுடன் நான் மேற்கொண்ட மதுரைப் பயணம், என் வாழ்நாள் முழுவதும் நினைவில் நிற்கும் ஒரு பொக்கிஷம். வெறும் இடங்களைப் பார்ப்பதற்காக அல்லாமல், ஒரு தந்தையாக அவர் எனக்கு வாழ்வியல் பாடங்களைக் கற்றுக்கொடுத்த பயணம் அது.

🚌 உற்சாகமான தொடக்கம்

அதிகாலை 6 மணிக்கே பேராவூரணி பேருந்து நிலையத்தில் ஓடிச் சென்று, ஜன்னல் ஓரத்திலிருக்கும் அந்த ‘மூன்று பேர் அமரும் சீட்டில்’ இடம் பிடித்தது இன்றும் பசுமையாக இருக்கிறது.

• பயணப் பாதை: பேராவூரணி ➔ அறந்தாங்கி ➔ மதுரை (மாட்டுத்தாவணி).
• ருசித்தவை: காரைக்குடியில் ஆவி பறக்கும் டீ, திருப்பத்தூர் பேருந்து நிலையத்தில் விற்கப்படும் பிரம்மாண்டமான அதிரசம் மற்றும் மொறுமொறு முறுக்கு.

சுமார் 6 மணி நேரப் பயணம் முழுவதும் ஜன்னல் வழியே வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டே வந்தது ஒரு தனி சுகம்!

☕ கேண்டீன் சந்திப்பும்… அந்த வாழ்நாள் பாடமும்

நாங்கள் மதுரை காமராஜர் பல்கலைக்கழகத்திற்குச் சென்றது அப்பாவின் எம்.ஏ. தமிழ் தேர்வு முடிவுகளை விசாரிக்கவும், அடுத்த செமஸ்டருக்கான புத்தகங்களை வாங்கவும்தான். வேலை முடிந்து பல்கலைக்கழக கேண்டீனுக்குச் சென்றோம்.

அங்கே சுடச்சுடப் போட்ட பருப்பு வடையின் வாசனையும், கண்ணாடியில் ஆவி பறக்க ஆத்திய டீயும் அமோகமாக இருந்தது. அந்த வடையைச் சாப்பிட்டுக் கொண்டே டீ குடித்த தருணத்தில் தான், எதேச்சையாகச் சந்தித்த ஒருவர் ஒரு “குறுக்கு வழி” யோசனையைச் சொன்னார். 

ஒரு நிமிடம் அந்தச் சூழ்நிலை எங்களைத் தூண்டினாலும், டீயைக் குடித்து முடித்ததும் அப்பா மிகத் தெளிவாக ஒரு விஷயத்தைச் சொன்னார்:

“இது போன்ற குறுக்கு வழிகள் எல்லாமே ஒரு பெரிய வலை (Trap) மாதிரி. இதுல விழுந்துட்டோம்னா, வாழ்நாள் முழுக்க ஒரு குற்ற உணர்ச்சியோடவே (Guilt) வாழ வேண்டியிருக்கும். தவறான வழியில் போயிட்டு பயப்படுறதை விட, நேர்மையான வழியில கஷ்டப்பட்டுப் பெறுற வெற்றியே நிம்மதியானது.”

அந்த இடத்திலேயே அந்தப் பேச்சைத் தடுத்த அப்பா, தான் படித்துப் பாஸ் செய்துகொள்வதாகக் கூறி அந்த முயற்சியை அங்கேயே கைவிட்டார். ஒரு ஆசிரியராக அவர் எனக்குச் செயலால் காட்டிய அந்த நேர்மை, இன்றுவரை என் வாழ்வின் திசைகாட்டி.

🎶 தமிழ்த் துறையும் நாட்டுப்புறப் பாடல்களும்

அப்பாவுக்குத் தமிழ் மீதும், நாட்டுப்புறப் பாடல்கள் மீதும் அலாதிப் பிரியம். வீட்டில் எப்போதும் டேப் ரெக்கார்டரில் விஜயலட்சுமி நவநீதகிருஷ்ணன் அவர்களின் பாடல்கள் ஒலித்துக்கொண்டே இருக்கும்.

அதனாலேயே பல்கலைக்கழகத்தில் இருந்த நாட்டுப்புறக் கலைத் துறையையும், தமிழ்த் துறையையும் ஆர்வத்துடன் சுற்றிப் பார்த்தோம். அந்த இரண்டு மாடி கட்டிடத்தை ஏறிச் சென்றபோது அப்பாவின் கண்களில் தெரிந்த அந்தப் பெருமிதம், எனக்கும் தமிழை நேசிக்கக் கற்றுக்கொடுத்தது.

🍛 அந்த 10 ரூபாய் சைவ மெஸ் அனுபவம்

அப்பா வெளியில் அசைவம் சாப்பிட மாட்டார் என்பதால், தேடிப் பிடித்து ஒரு சைவ மெஸ்சிற்குச் சென்றோம். “இது சுத்தமான சைவம்தான் வாங்க!” என அன்போடு அழைத்தார்கள்.

• மெனு: சாம்பார், வத்தக்குழம்பு, ரசம், மோர், இரண்டு வகை பொரியல், அப்பளம் மற்றும் பாயசம்.
• விலை: வெறும் ₹10!

இவ்வளவு குறைவான விலையில் இத்தனை ருசியான உணவை நான் அதற்கு முன் சுவைத்ததே இல்லை.

❤️ நெகிழ்ச்சியான முடிவு

இந்தப் பயணம் தான் என் வாழ்க்கையில் பயணங்களின் மீது தீராத ஆர்வத்தை உண்டாக்கியது. பின்னாளில் அப்பா அம்மாவிடம், “அவன் என்னோடு வந்தது எனக்குப் பெரிய தைரியமாக இருந்தது” என்று பெருமையுடன் சொன்னதைக் கேட்டபோது மனம் நெகிழ்ந்து போனேன்.

நேர்மை, தமிழுடனான பிணைப்பு மற்றும் தந்தை-மகன் உறவு என இந்தப் பயணம் என் வாழ்வின் ஒரு அழியாத பொக்கிஷம்!

#MaduraiMemories #MKU #FatherSonBonding #LifeLessons #Integrity #TamilCulture #Nostalgia #Travelogue #FoodMemories #FatherAdvice